پایان نامه کارشناسی ارشد رشته حسابداری : ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران

متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته حسابداری

با عنوان : ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد اراک

دانشکده مدیریت گروه حسابداری

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد

گرايش: حسابداری

 عنوان:

ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران بین سالهای 1378 تا 1387

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

 با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

 مقدمه

امروزه رسيدن به اهداف اقتصادي هر کشوري بدون مشارکت عمومي افراد آن کشور امري امکان ناپذير است. يکي از راه هاي مشارکت افراد در توسعه اقتصادي، سرمايه گذاري در بازار سرمايه و بورس اوراق بهادار مي باشد، چرا که از اين طريق پس اندازهاي کوچک و سرگردان به سمت فعاليت هاي مولد و توليدي راه پيدا کرده، چرخ توليد و اقتصاد به حرکت در مي آيد.

يكي از مباحث مهمي كه تصميمات سرمايه­گذاران را تحت تأثير قرار مي­دهد، بازده سهام است؛ زيرا اهميت زيادي در افزايش ثروت سهامداران دارد. به همين دليل محققان و دانشمندان مالي در پي يافتن متغيرهايي هستند كه از طريق آنها، بازده سهام را در دوره­هاي آتي پيش­بيني كنند. نسبت­هاي بازار گروهي از اين متغيرها مي­باشند که براي پيش­بيني بازده سهام و پورتفوي سهام در بازارهاي سرمايه کاربرد دارند. در اين راستا اين پژوهش سعي بر آن دارد که به بررسي رابطه بين نسبت­هاي بازار پورتفوي سهام (نسبت­­هاي قيمت به سود، قيمت به فروش، قيمت به جريان نقدي، قيمت به ارزش دفتري پورتفوي سهام و سه نسبت مالي حاصل از تجزيه نسبت قيمت به فروش) و بازدهي آن پورتفوي بپردازد.

در فصل اول اين پژوهش تلاش شده است که کليات تحقيق شامل مسأله، هدف، فرضيه­ها و روش تحقيق، جامعه آماري و واژگان کليدي پژوهش ارايه گردد.

  • شرح و بيان مساله پژوهشي

يکي از اهداف و آرمان­هاي بازارهاي سرمايه تخصيص بهينه و درست منابع مالي است؛ بدين معني که منابع مالي متوجه مناسب­ترين و پربازده­ترين بخش­هاي بازار شود. با توجه به اين امر و همچنين علاقه و نياز سرمايه­گذاران به دستيابي به معيارهايي مناسب براي ارزيابي سهام­هاي پربازده و سرمايه­گذاري در شرکت­هايي که از آينده­ي مالي بهتري برخوردار باشند؛ استفاده از نسبت­هاي مالي و به خصوص استفاده از نسبت­هاي بازار در بازارهاي سرمايه­ي کشورهاي مختلف رواج گسترده­اي دارد. آشنايي با اين نسبت­ها و ميزان ارتباط آن­ها با بازدهي آينده­ي شرکت­ها و سهام آن­ها براي سرمايه­گذاران امري ضروري است ( بريگام و همکاران[1]، 1999).

هدف از محاسبه نسبت­هاي مالي اين است که بتوان بدان وسيله درباره يک صورت مالي قضاوت کرد. نسبت­هاي بازار که گروهي از نسبت­هاي مالي هستند؛ به نسبتهايي گفته مي­شود که از ارتباط بين يک قيمت بازاري (مانند قيمت يک سهم و يا ارزش کل شرکت) و يک محرک ارزشي شرکت (مانند درآمد، سود و غيره) به­ دست مي­آيند. بنابراين نسبت­هاي مذکور، يک مقياس ترکيبي هستند که اطلاعات کلي درباره ارزش شرکت را در مقايسه با شرکت­هاي رقيب فراهم     مي­کنند (پنمن، 2005).

پژوهش­هاي گسترده­اي در زمينه تشريح رفتار بازده سهام عادي صورت گرفته است که حاصل اين تحقيقات ارائه مدل­هايي است که دستخوش انتقادها و حمايتهاي مختلفي بوده است. يکي از معروفترين اين مدل­ها، مدل قيمت­گذاري دارايي­هاي سرمايه­اي (CAPM)[2] است. نتايج پژوهش­هاي گذشته در امريکا، ژاپن و ساير کشورهاي پيشرفته حاکي از اين است که اين مدل توانايي لازم براي پيش­بيني بازده سهام را ندارد و بايد علاوه بر بتا متغيرهاي ديگر را نيز در نظر گرفت. نتايج پژوهش­ها نشان مي­دهد که متغيرهايي مانند اندازه، نسبت سود به قيمت سهام، نسبت ارزش دفتري به ارزش بازار، نسبت جريان نقدي به قيمت سهام و غيره؛ بازده سهام را بهتر از مدل CAPM پيش­بيني مي­کند (سليمي، 1383)

توضيحات گوناگوني در زمينه­ي قدرت پيش­بيني کنندگي اين متغيرها براي پيش­بيني بازدهي سهام ارائه شده است. به عنوان مثال فاما و فرنچ[3] (1993) معتقد هستند که صرف ريسکي که به کمک مدل قيمت­گذاري دارايي­هاي سرمايه­اي شارپ و لينتنر4 به عنوان پاداش منطقي ريسک در نظر گرفته مي­شود به طور کامل قابل توضيح نيست و ارتباطي که بين متغيرهاي بنيادي و بازدهي سهام وجود دارد، نشانگر پاداش تحمل ريسک است. استفاده از نسبت­هاي بازار براي پيش­بيني بازدهي سهام رواج زيادي دارد که مي­تواند بنابر دلايل زير باشد( داموداران[4]، 2006):

– براي محاسبه­ي آن به زمان کمتر و منابع کمتري نسبت به تنزيل جريان­هاي نقدي نياز است.

– کاربرد آنها آسانتر است.

– دفاع از آن آسانتر است.

– وضعيت حال حاضر بازار را منعکس مي­کند.

پژوهش­هاي زيادي در مورد بررسي توانايي نسبت­هاي مالي و بازار در ارزيابي وضع مالي شرکت­ها و پيش­بيني آينده­ي مالي آن­ها در بازارهاي پيشرفته مالي دنيا صورت گرفته است. ارتباط معني­داري که بين متغيرهاي بازار و بازدهي سهام وجود دارد؛ دلالت بر اين دارد که کاربرد اين متغيرها براي پيش­بيني بازدهي آينده سودمند است. از طرف ديگر تفاوتي که بين قدرت پيش­بيني کنندگي اين متغيرها وجود دارد حاکي از آن است که برخي از اين متغيرها براي پيش­بيني بازدهي آينده سهام نسبت به ساير متغيرها از اهميت نسبي بيشتري برخوردار هستند. اما پژوهش­هايي که در زمينه­ي ضرايب بازار در ايران صورت گرفته بسيار اندک و ناچيز بوده و کاربرد بسياري از اين نسبت­ها در بازار سرمايه ايران هنوز ناشناخته است.

از آن­جايي­که بسياري از سرمايه­گذاران در بازار سرمايه ايران با اين نسبت­ها آشنايي ندارند و با دانستن اين موضوع که اهميت مديريت پورتفوي سهام[5] نسبت به تجزيه و تحليل تک تک سهام، با ظهور سازمان­هاي مالي و صندوق­هاي سرمايه­گذاري در بازار سرمايه­ ايران روز به روز بيشتر مي­شود، هدف از اين تحقيق بررسي ارتباط بين نسبت­هاي بازاري و بازدهي پورتفوي سهام است.

  • اهميت و ارزش تحقيق:

نقش بازارهاي مالي و سرمايه­اي جذب نقدينگي بخش خصوصي در قالب پس­اندازهاي اندک و يا عمده و هدايت آن­ها به درون بخش‌هاي توليدي است. رسالت بازار سرمايه به عنوان بخشي از بازار مالي، انتقال وجوه از عرضه­کنندگان (وام دهندگان- پس­اندازکنندگان) به متقاضيان (موسسه­هاي توليدي) است. روش هاي سرمايه­گذاري از تنوع زيادي برخوردار هستند، صرف نظر از نوع و روش سرمايه­گذاري، دو عامل” پيش­بيني سرمايه­گذار در مورد عوايد قابل بازيافت از سرمايه گذاري” و ” منافع واقعي حاصل از سرمايه گذاري” از مهم­ترين ابعاد تصميم گيري مالي محسوب مي­شوند (جعفري صميمي و همکاران، 1383). در هر نوع سرمايه­گذاري، سرمايه­گذار به دنبال کسب بازده از سرمايه گذاري است. سرمايه­گذار سعي دارد که از مقدار آتي بازده سهام شرکت­ها اطلاعاتي کسب کند. از طرفي يکي از متداول­ترين روش هاي تجزيه و تحليل اطلاعات مالي، تهيه نسبت هاي مالي است. نسبت هاي مالي در حقيقت چکيده گزارش هاي مالي شرکت­ها مي­باشند که محتواي اطلاعات زيادي از وضعيت دروني شرکت را ارايه مي­دهند. در بازارهاي سرمايه کشورهاي توسعه يافته، سرمايه­گذاران از نسبت­هاي بازار که بخشي از نسبت­هاي مالي هستند، استفاده زيادي مي­کنند. اما بکارگيري اين نسبت­ها در بازار سرمايه ايران در مقايسه با ­بازارهاي پيشرفته­ي مالي اروپا و امريکا کمتر است و گر چه از بعضي از اين نسبت­ها در بازار بورس ايران استفاده مي­شود اما تعدادي از اين نسبت­ها تا حدودي ناشناخته مانده­اند. اين پژوهش تلاش دارد؛ ارتباط بين بازدهي پورتفوي سهام و نسبت­هاي بازار آن را مورد بررسي قرار دهد و بدين طريق راه را براي انتخاب سهام­هاي برتر باز کند. اميد است با استفاده از نتايج اين پژوهش؛ سرمايه­گذاران در بازار سرمايه ايران بتوانند سهام شرکت­هاي برتر را انتخاب کرده و بدين طريق به کارايي بيشتر بازار سرمايه و تخصيص بهينه­ي سرمايه در ايران کمک شود.

تعداد صفحه :116

قیمت : شش هزار تومان

پشتیبانی سایت :        ------        serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

--  --

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *