پایان نامه ارشد رشته زیست شناسی : اثر ورزش ارادی و اجباری بر تحمل به اثرات ضددردی مورفین

متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته زیست شناسی گرایش علوم جانوری

با عنوان :  اثر ورزش ارادی و اجباری بر تحمل به اثرات ضددردی مورفین

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

دانشکده علوم پایه

 پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته فیزیولوژی

گرایش علوم جانوری

عنوان

اثر ورزش ارادی و اجباری بر تحمل به اثرات ضددردی مورفین در موشهای صحرایی

استاد راهنما

دکتر حسین میلادی گرجی

استاد مشاور

دکتر غلامحسن واعظی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب

عنوان صفحه
فصل اول : کلیات تحقیق  
1-1- مقدمه و بیان مساله 3
1-2- اهمیت و ضرورت تحقیق 4
1-3- اهداف تحقیق 6
1-4- متغیرهای تحقیق 6
1-5- پرسش­های تحقیق 7
1-6- فرضیه­های تحقیق 7
1-7- تعریف واژه­ها 8
فصل دوم: مروری بر تحقیقات انجام شده 9
2-1- تحمل به اثرات ضددردی مورفین 10
2-2- اثرات ضددردی ورزش ارادی و اجباری 13
2-3- اثرات ورزش ارادی و اجباری بر تحمل به اثرات ضددردی مورفین 19
فصل سوم: مواد و روش­ها 24
3-1- حیوانات 25
3-2- القای تحمل به مورفین 25
3-3- ورزش ارادي 25
3-4- ورزش اجباری 28
3-5-گروه­های آزمایشی 30
3-6- ارزیابی درد با استفاده از Hot-plate 35
3-7- روش نمونه‌گيري و حجم نمونه 37
3-8- ابزارجمع‌آوري داده‌ها 37
3-9- روش تجزيه و تحليل داده‌ها 37
فصل چهارم: نتایج و تجزیه و تحلیل آماری 39
4-1- آزمایش اول: بررسی اثرات ورزش ارادي و اجباري بر بيان تحمل به ضد دردی ناشي از ورزش 40
4-1-1- مسافت دویدن 40
4-1-2- روند تاثیر ورزش ارادی و اجباری بر بیان تحمل به ضد دردی ناشی از ورزش 41
4-2- آزمایش دوم: بررسی اثرات ورزش ارادي و اجباري بر بيان تحمل به اثرات ضد دردی مورفین 42
4-2-1- مسافت دویدن 43
4-2-2- بررسی اثر ورزش ارادی و اجباری بر تحمل به اثرات ضد دردی مورفین 43
4-3 – آزمايش سوم: بررسی حساسيت به اثرات ضد دردي مورفين در طي دوره بدون ورزش در موش­هاي ورزشكار بدنبال ورزش منظم 8 روزه ارادي و اجباري 45
4-3-1- مسافت دویدن 45
4-3-2- بررسی حساسیت به اثرات ضددردی مورفین در دوره بدون ورزش در موش­های ورزشکار به دنبال ورزش منظم 8 روزه ارادی و اجباری 46
4-4- ارزیابی پدیده تحمل به اثرات ضددردی ناشی از ورزش 47
4-5- ارزیابی پدیده حساسیت به اثرات ضددردی مورفین در دوره بدون ورزش در موش­های ورزشکار 47
فصل پنجم: بحث، نتيجه­گيري و پيشنهادات 49
5-1- بحث (یافته­های تحقیق) 50
5-2- نتیجه­گیری 60
5-3- پیشنهادات 60
فهرست شکل­ها  
شکل3-1- قفس مجهز به چرخ گردان (Running wheel) جهت انجام ورزش ارادی          27
شکل3-2- محل انجام ورزش ارادی (Running wheel) 27
شکل3-3- شمارشگر تعداد دور جهت تعیین مسافت دویدن در ورزش ارادی             28
شکل3-4- دستگاه ورزش اجباری (تریدمیل)                                                           29
شکل3-5- موشها در حال انجام ورزش اجباری                                                 29
شکل3-6- موشها در حال انجام ورزش اجباری                                             30
شکل3-7- دستگاه Hot-plate (صفحه داغ)جهت ارزیابی درد                           36
شکل3-8- لیسیدن پنجه در آزمایش صفحه داغ                                                37
فهرست نمودارها  
گروه آزمایشی تجربه اول                                                                              30
گروه آزمایشی تجربه دوم
31
گروه آزمایشی تجربه سوم                                                                            32
منحنی4-1- ميانگين مسافت دویدن در طول8 روز ورزش ارادی در گروه ورزشکار          40
منحنی4-2- اثر ورزش ارادی و اجباری بر بیان تحمل به ضددردی ناشی از ورزش       42
منحنی4 -3- ميانگين مسافت دویدن در طول 8 روز ورزش ارادی در گروه ورزشکار دریافت کننده مورفین 43
منحنی4-4- اثرورزش ارادی واجباری بر تحمل به اثرات ضددردی مورفین                      44
منحنی4 -5- ميانگين مسافت دویدن در طول 8 روز ورزش ارادی در بین دو گروه ورزشکار دريافت كننده سالين و مورفين                                                                       46
منحنی4 -6- ارزيابي حساسیت به اثرات ضددردی مورفین در دوره بدون ورزش در موش­های ورزشکار به دنبال ورزش منظم 8 روز ارادی واجباری                                            48

چکیده

مقدمه: مورفین به طور وسیعی برای درمان دردهای مزمن استفاده می­شود. در حالی­که این سودمندی با پیشرفت تحمل به آثار ضددردی آن از بین می­رود. اطلاعات خوبی در مورد اثرات مفید ورزش فیزیکی بر عملکردهای شناختی و حفظ سلامت مغز بیان شده است، در حالی­که گزارش­های کمتری درباره نقش­های ورزش ارادی و اجباری بر تحمل به اثر ضد دردی مورفین در موشها وجود دارد.

روشها: در این مطالعه به موشها همزمان با دوره 8 روزه از ورزش ارادی و اجباری روزی یک بار mg/kg10مورفین به صورت زیر جلدی تزریق شدند. در جریان این تزریقات در روزهای 1،4،8 درصد حداکثر پاسخ احتمالی(%MPE) مورفین توسط تست Hot plate اندازه­گیری شد.

نتایج: در ورزش ارادی و اجباری آستانه ضددردی نسبت به گروه بدون ورزش افزایش داشته است )05/0>p). هم­چنین ورزش ارادی و اجباری به طور مشخصی توان مورفین را نسبت به گروه مورفینی بدون ورزش افزایش داده است )05/0>p). بنابراین ورزش ارادی و اجباری مانع ایجاد تحمل به ضد دردی مورفین در طول 8 روز درمان مداوم می­شود. وقتی­که موشهای ورزشکار به موقعیت بدون ورزش بازگشتند حساسیت به مورفین به طور قابل ملاحظه­ای در آنها افزایش پیدا کرد و (%MPE) به­طور مشخصی نسبت به گروه­های سالینی افزایش داشت)05/0>p).

نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که ورزشهای ارادی و اجباری ممکن است عامل مهمی برای درمان پیشرفت تحمل به اثرات ضددردی مورفین باشد.

واژه­های کلیدی: تحمل، مورفین،حداکثر پاسخ احتمالی(%MPE)، ورزش ارادی، ورزش اجباری.

1-1- مقدمه و بیان مسئله

آشنايي انسان با مواد مخدر و مصرف آن چنان سابقه مبهمي دارد كه علت دقيق مصرف آن دقيقا معلوم نيست، اما توجه انسان به قدرت ضد دردي مواد اوپيوئيدي از جمله ترياك چشمگير بوده است. انسان همواره جهت تسكين درد و درمان برخي بيماري ها از مواد مخدر استفاده كرده است. مورفين از آلكالوئيدهاي ترياك می باشد كه با اتصال به رسپتو رهاي اوپيوئيدي نوع μ باعث كاهش تحريك پذيري نورون هاي مسير عصبي درد مي­شود. بنابراين به­ عنوان يك ضد درد قوي به صورت وسيعي براي تسكين درد­هاي شديد مورد استفاده قرار مي گيرد (روح بخش و همکاران،1389). با وجود اين، استفاده طولاني مدت اين داروها با دو مشكل عمده تحمل و وابستگي همراه است كه اثر بخشي و مصرف آنها را تحت تاثير قرار داده و محدود مي­سازد (تنگ وهمکاران [1]، 2006).

مصرف مداوم مواد مخدر با برانگيختن مکانیسم­های سازشی، تغییرات کوتاه مدت و نیز ماندگار در عملکرد نورونها و شبکه­های عصبی حساس به اوپیوئیدها ايجاد مي­كنند. ایجاد تحمل، وابستگی و حساس شدن نمونه­هايي از مكانيسم­هاي سازشي هستند) ویلیامز وهمکاران[2] ،2001). اگرچه اوپيوئيدهاي درونزاد و برونزاد درد را تسكين مي‏دهند، ليكن تجويز مزمن و طولاني مدت آنها و بويژه در دوزهاي بالا، منجر به ايجاد تحمل نسبت به اثرات ضد دردي و ساير اعمال فارماكولوژيك آنها مي‏شود. تحمل عبارتست از كاهش اثر يك دارو متعاقب مصرف مكرر با دوز ثابت و به عبارت ديگر نياز به افزايش دوز دارو براي حفظ همان اثر قبلي است ( نستلر[3]،1992; کوب و بلوم [4] ،1988). بروز تحمل به اثرات ضد دردي مورفين از مهمترين دلايل محدوديت مصرف طولاني مدت آن است ( نستلر،1992; کوب و بلوم ،1988). اكنون از نظر سلولي-مولكولي و نيز از نظر ساختاري عملكرد مورفين در القاء تحمل بخوبي شناخته شده است ( ویلیامزوهمکاران ،2001).

1-2- اهمیت و ضرورت تحقیق

با توجه به اینکه مصرف مورفین جهت کاهش درد بعد از مدتی می تواند منجر به ایجاد تحمل و وابستگی نماید به همين دليل يافتن راههایی‌ كه بتواند تحمل به مورفين را كاهش داده و بي‌دردي آن را افزايش دهد از مهمترين اهداف برنامه‌هاي تحقيقاتي در اين زمينه است. یکی از این برنامه­ها تمرین­های فیزیکی می باشد. پيدا كردن راههاي موثر براي جلوگيري از تغييرات سيناپسي ناشي از داروهاي مخدر، مي­تواند نقش مهمي در درمان و جلوگيري از عود (به عنوان يک مشکل باليني) آن داشته باشد. به نظر مي­رسد يكي از روشهاي موثر و كم هزينه ورزش باشد. مكانيسمي كه از طريق آن ورزش مي­تواند به عملكرد مغز كمك كند هنوز در پرده ابهام قرار دارد و به خوبي شناخته نشده است ولي به نظر مي­رسد كه اين مكانسيم شامل تغيير در شکل پذیری سیناپسی باشد) وایمن و همکاران[5]،2003). با توجه به افزايش يادگيري توسط ورزش ارادي با به کارگيري سيستم هاي پاداشي(لت وهمکاران[6] ،2001) و نیز افزايش رهایش پپتيدهاي اوپيوئيدي دروني در طي وررزش (كه اثرات مثبت فراواني دارد) استفاده از ورزش ارادي براي درمان بيماران معتاد توصيه شده است) تورن وهمکاران[7] ،1990 ;کویانکوگلو وهمکاران [8]،2001 لت وهمکاران[9] ،2001،). یافته­ها نشان داد هر دو نوع ورزش ارادی و تریدمیل موجب کاهش خودتجویزی کوکائین (اسمیت وهمکاران[10] ،2008)، آمفتامین) کانارک وهمکاران[11]،1995) و مورفین ( حسینی وهمکاران، 2009) درحیوانات آزمایشگاهی می­شوند. در این راستا نتایج یک مطالعه نشان داد رت­هایی که در طول ورزش دویدن، دسترسی آزاد به آب و الکل داشتند الکل کمتری را در مقایسه با آب مصرف کردند و در متابولیسم الکل نیز تغییری مشاهده نشد. این یافته نشان داد که اثرات پاداشی الکل با ورزش جایگزین گردید( ارینگروهمکاران [12]،2009). شواهد زیادی وجود دارد که ورزش ارادي با اثر بر روي سيستم­هاي پاداشي، اثرات خودانگيزشي[13] دارد ) لت وهمکاران،2001). این یافته­ها این فرضیه را حمایت می­کنند که ورزش احتمالا یک مداخله­گر موثری در پیشگیری از عوارض دارو­های مورد سوء مصرف و برنامه­های درمانی آن بصورت تضمین کننده باشد) اسمیت وهمکاران ،2008). نتایج قبلی میلادی و همکاران نشان داده است که ورزش ارادی دویدن موجب تضعیف نشانه­های قطع در گروه وابسته به­ مورفین­گردید. به عبارتی ورزش ارادی شدت وابستگی به مورفین را کاهش می دهد (میلادی گرجی وهمکاران،1389و 2011).

تجربيات اخير و يافته­هاي باليني نشان داد که ورزش منظم طولاني­ مدت مي­تواند سيستم اوپيوئيدي مرکزي را فعال کند و موجب تحريک رهايش پپتيدهاي اوپيوئيدي درونزا و افزايش آستانه درد هم در انسان و هم در جانوران گردد، لذا پيشنهاد گرديد ورزش مي­تواند براي درمان بيماران معتاد استفاده شود) تورن وهمکاران ،1990 ;کویانکوگلو وهمکاران ،2001). از طرفی در مطالعه مت و همکاران آمده است که موش­ها حساسیت کمتری به اثرات ضد دردی مورفین و متابولیت­هایش در پایان 3 هفته ورزش ارادی دویدن نشان دادند (متز و کانارک [14]،2006). در مطالعه­ای دیگر نشان داده شد که تجربه قبلی با ورزش دویدن موجب تحمل متقاطع با اثرات پاداشی مورفین می گردد (لت، [15] 2002).

با توجه به مطالعات به عمل آمده اطلاعات متناقضی در رابطه با اثرات ورزش بر پدیده تحمل وجود دارد. لذا در این مطالعه نقش ورزش ارادی دویدن با چرخ دوار[1] و نیز ورزش اجباری با تریدمیل بر پدیده تحمل در مدل جانوری مورد ارزیابی قرار می گیرد. لازم به ذکر است ورزش ارادی در حیوانات ایجاد استرس نمی نماید. این نوع ورزش می تواند مانع اثرات منفی و یا سطح بالای کورتیکوسترون بر روی پروتئینBDNF ناشی از ورزش شود (آدلارد و کاتمن[2] ،2004). این نوع ورزش شباهت نزدیک با افرادی دارد که داوطلبانه ورزش می­کنند چون حیوانات می­توانند زمان، سرعت و مسافت دویدن را در طول تجربه تنظیم کنند ) کاتمن و انگسرکسار[3] ،2002)، در حالیکه ورزش اجباری همراه با استرس می باشد. لذا اثرات هر دو نوع ورزش در اين پژوهش مورد مطالعه قرار می گیرد.

1-3- اهداف تحقیق

اهداف این تحقیق عبارتند از:

1- بررسی اثرات ورزش ارادی و اجباری کوتاه مدت (8 روزه) بر بیان تحمل به ضددردی ناشی از ورزش.

2- بررسی اثرات ورزش ارادی و اجباری کوتاه مدت (8 روزه) بر بیان تحمل به اثرات ضددردی مورفین.

3- بررسی حساسیت به اثرات ضددردی مورفین در دوره بدون ورزش در موشهای ورزشکار به دنبال ورزش منظم 8 روزه ارادی و اجباری.

1-4- متغيرهاي تحقیق

1- متغير مستقل: مورفین، ورزش ارادی (دویدن روی چرخ دوار) و ورزش اجباری (تریدمیل ).      

2- متغير وابسته: آستانه درد، ضددردی مورفین كه با با استفاده از ( صفحه داغ)[4] قابل اندازه گيري مي باشد.

1-5- پرسش­هاي تحقيق

الف) سؤال اصلي تحقیق:

تاثیر ورزش بر روی تحمل به اثرات ضددردی مورفین چگونه است؟

ب) سؤالات فرعي تحقيق:

  1. آیا به دنبال ورزش ارادی پدیده تحمل در ضد دردی ناشی از ورزش رخ می دهد؟
  2. آیا به دنبال ورزش اجباری پدیده تحمل در ضد دردی ناشی از ورزش رخ می دهد؟
  3. آیا ورزش ارادي قادر است تحمل به اثرات ضد دردي مورفين را كاهش دهد؟
  4. آیا ورزش اجباري قادر است تحمل به اثرات ضد دردي مورفين را كاهش دهد؟

تعداد صفحه :86

14700 تومان

پشتیبانی سایت :              serderehi@gmail.com