دانلود پایان نامه ارشد : رویکرد و عملکرد جامعه روحانیت مبارز در فرایند سیاست و حکومت جمهوری اسلامی ایران

متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته : علوم سیاسی

عنوان : رویکرد و عملکرد جامعه روحانیت مبارز در فرایند سیاست و حکومت جمهوری اسلامی ایران

دانشگاه آزاد اسلامي

(واحد آزادشهر)

 

پايان نامه كارشناسی ارشد((M. A

رشته علوم سياسي

 

عنوان:

رویکرد و عملکرد جامعه روحانیت مبارز در فرایند سیاست و حکومت جمهوری اسلامی ایران

 

استاد راهنما:

دكتر مسعود مطلبي

استاد مشاور:

دكتر محمد مهدي نادري 

 

دي 1391

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب

عنوان                                                                                                                                  صفحه

چکیده.. 1

فصل اول: کلیات تحقيق

بيان مسئله .. 3

بررسي ادبيات موجود.. 11

اهداف پژوهش.. 17

سوالات پژوهش.. 18

فرضيات تحقيق.. 18

روش انجام تحقیق.. 19

پيامدهاي اثبات فرضيه.. 19

تعریف مفاهیم.. 20

فصل دوم: آشنایی با جامعه روحانیت مبارز

گفتار اول: معرفی جامعه روحانیت مبارز.. 22

بهره اول.. 23

گفتار دوم: قلمرو فعالیت…………………………. 23

بهره دوم.. 24

بهره سوم.. 24

بهره چهارم.. 25

 

ادامه فهرست مطالب

عنوان                                                                                                        صفحه

گفتار سوم: حوزه های(مکان‌های) فعالیت. 26

1- مساجد.. 26

2- حوزه‌های علمیه.. 27

3- دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی.. 27

گفتار چهارم: ساختار جامعه روحانیت مبارز. 28

دبیر کل.. 28

اعضای شورای مرکزی.. 29

گفتار اول. 33

گفتار دوم: جامعه روحانیت مبارز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی. 40

شرایط و مقتضیات استمرار فعالیت جامعه بعد از انقلاب.. 40

بهره اول: تأسیس حزب جمهوری اسلامی و فعالیت تحت‌الشعاع آن   41

گفتار سوم: مبانی فکری جامعه روحانیت مبارز. 50

1- جامعه اسلام.. 50

2- وحدت دین و سیاست (نفی سکولاریزم).. 50

3- نظام ولایی.. 51

4- ولایت مطلقه فقیه.. 52

5- دفاع از انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی ایران.. 53

ادامه فهرست مطالب

عنوان                                                                                                        صفحه

6- پیروی از خط امام خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای.. 54

7- ستیز با استبداد و استکبار.. 55

8- دفاع از مظلومان جهان بویژه مردم فلسطین.. 56

9- دفاع از استقلال و تمامیت ارضی.. 57

10- مردم سالاری دینی.. 58

11- نفی سوسیالیزم و لیبرالیزم.. 58

12- نفی التقطاط.. 61

13- دفاع از حقوق زن.. 62

14- اصول گرایی.. 62

گفتار چهارم: اهداف و سیاست‌های (مواضع) جامعه روحانیت مبارز. 63

1- اهداف.. 64

1-1- تلاش در جهت تحقق اسلامیت نظام.. 64

2-1 حمایت و دفاع همه جانبه از انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی   64

3-1- تبعیت و حمایت همه جانبه از ولایت فقیه و مقام معظم رهبری   65

4-1- سایر اهداف.. 67

2- سیاست‌های داخلی.. 68

1-2- بخش سیاسی.. 68

ادامه فهرست مطالب

عنوان                                                                                                        صفحه

یک- روحانیت و تحزب.. 68

دو- نگرش به نظام حزبی مطلوب.. 69

سه- سیاست‌های انتخاباتی.. 70

چهار – مجاری ارتباطی داخلی.. 71

الف- تریبون‌های نماز جمعه، مساجد، ائمه جمعه و جماعات.. 71

ب- بیانیه‌ها، اطلاعیه‌ها و بولتن‌ها.. 72

ج- صدا و سیما.. 73

د- مجالس، مجامع و شوراهای سیاستگذاری و مشورتی.. 73

2- 2- بخش اقتصادی.. 74

3-2- سیاست‌های فرهنگی.. 75

چهار. اسلامی کردن دانشگاه‌ها.. 77

3- سیاستهای خارجی.. 78

1-3- ایالات متحده آمریکا.. 79

2-3- رژیم صهیونیستی.. 81

فصل سوم: عملکرد و تأثیر جامعه روحانیت مبارز  در تحولات سیاسی- اجتماعی ج.ا.ا

گفتار اول: قبل از پیروزی انقلاب اسلامی. 84

گفتار دوم: عملکرد جامعه روحانیت مبارز بعد از انقلاب اسلامی. 89

ادامه فهرست مطالب

عنوان                                                                                                        صفحه

گفتار سوم: میزان و سطح حضور جامعه روحانیت مبارز در ارکان تاثیر گذار نظام جمهوری اسلامی ایران. 95

1- شورای انقلاب.. 98

2- نهاد رهبری.. 99

3- قوه مجریه.. 100

4- قوه مقننه.. 103

5- قوه قضائیه.. 105

6- مجمع تشخیص مصلحت نظام.. 106

7- شورای نگهبان.. 107

8- مجلس خبرگان رهبری.. 108

9- نیروهای مسلح.. 109

10- شورای عالی امنیت ملی.. 110

11- شورای عالی انقلاب فرهنگی.. 111

12- حوزه‌های علیمه.. 112

13- دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی.. 113

14- نماز جمعه و نمایندگی ولی فقیه در استان‌ها.. 113

 

ادامه فهرست مطالب

عنوان                                                                                                        صفحه

گفتار چهارم: پایگاه اجتماعی جامعه روحانیت مبارز. 123

1- پایگاه اجتماعی در کل کشور.. 123

2- پایگاه اجتماعی در پایتخت کشور.. 125

فصل چهارم : نتايج

نتیجه گیری.. 130

منابع و مآخذ.. 134

 

 فهرست جداول

عنوان                                                                                                        صفحه

جدول شماره(1): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در شورای انقلاب از دی‌ماه 1356 هـ.ش تا پایان فعالیت آن.. 115

جدول شماره(2): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در نهاد رهبری از بهمن 57 تا اردیبهشت 1385.. 116

جدول شماره(3): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در قوه مجریه از ابتدای پیروزی انقلاب تا اردیبهشت 1385.. 116

جدول شماره(4): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در قوه مقننه طی هفت دوره مجلس تا اردیبهشت 1385.. 117

جدول شماره(5): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در قوه قضائیه طی دو دهه انقلاب اسلامی تا اردیبهشت 1385.. 118

جدول(6): مسئولیت‌های شورای مرکزی روحانیت مبارز در مجمع تشخیص مصلحت نظام تا اردیبهشت 1385.. 118

جدول(7):  مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در شورای نگهبان طی دو دهه انقلاب تا اردیبهشت 1385.. 119

جدول(8): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در مجلس خبرگان طی دو دهه انقلاب تا اردیبهشت 1385.. 119

جدول(9): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در نیروهای مسلح طی دو دهه انقلاب تا اردیبهشت 1385.. 120

 

ادامه فهرست جداول

عنوان                                                                                                        صفحه

جدول(10): مسئولیت اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در  شورای امنیت ملی از تأسیس تا اردیبهشت 1385.. 121

جدول(11): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در شورای عالی انقلاب فرهنگی بعد از پیروزی انقلاب تا اردیبهشت 1385.. 121

جدول(12): مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در حوزه‌های علمیه تا اردیبهشت1385.. 122

جدول(13):  مسئولیت‌های اعضای شورای مرکزی روحانیت مبارز در امامت جمعه و نمایندگی ولی‌فقیه در استان‌ها تا اردیبهشت ماه 1385   122

چکیده:

انقلاب اسلامی ایران که در سال 1357 و در پرتو رهبری امام خمینی به پیروزی رسید، نتیجه سال ها مبارزه با رژیم پهلوی بود. در این مبارزه و پیروزی، گروهها و احزاب بسیاری مشارکت داشتند که البته سهم آنها در هدایت و پیروزی انقلاب اسلامی به یک اندازه نبود. یکی از این جریانات فعال در انقلاب روحانیت بود. اکنون با گذشت بیش از سه دهه از وقوع انقلاب اسلامی، ما به دنبال فهم نقش و تاثیر این تشکل در فردای پیروزی انقلاب اسلامی متوجه شدیم که، همین جریان در فردای پیروزی انقلاب اسلامی تا سال مورد بررسی ما 1388 در تمامی سطوح و ارکان نظام جمهوری اسلامی ایران حضور و نفوذ فعال داشته اند (و هنوز نیز دارند). بگونه ای که آقای هاشمی رفسنجانی، ناطق نوری، محمد یزدی و… از اعضای جامعه روحانیت مبارز، برای چندین دوره ریاست مجلس شورای اسلامی، ریاست جمهوری و قوه قضاییه را بر عهده داشته اند. همین امر موجب می گردد تا ما بیان داریم که این جامعه بیشترین نقش و تاثیر را در تحولات سیاسی اجتماعی جمهوری اسلامی داشته است.

کلمات کلیدی: جامعه؛ حزب؛ روحانی

بيان مسئله :

به گواهی تاریخ، جریان اسلامی مهم‏ترین نقش را در تحولات سیاسی، اجتماعی در ایران معاصر داشته است. بی‏گمان اگر از خودگذشتگی و مجاهدت نیروهای جریان اسلامی به رهبری روحانیت انقلابی نبود، شکست رژیمی ۲۵۰۰ ساله با برخورداری از ارتش مسلح و پیشرفته و حمایت کامل ابرقدرت‏های زمانه ناممکن بود. جریان اسلامی به رهبری روحانیت، در عصر دیکتاتوری رضاشاه، دوران بسیار سختی را پشت سر گذاشت. رضاشاه پهلوی مصمم بود با کمک قدرت‏های استعماری به ویژه انگلیس و روشنفکران سکولار، به گمان خود اسلام، تشیع و روحانیت را ریشه‏کن کند. با سقوط استبداد رضاشاهی، محمد رضا پهلوی کوشید به چهره منفور نظام رضاشاهی بهبود ببخشد. جریان اسلامی از این فرصت و نیز از جوانی و بی‏تجربگی محمدرضا، استفاده لازم را برد و به سرعت خود را بازسازی کرد. در همین دوران جریان‏های دیگری چون جریانهای مارکسیستی و ملی‏گرا نیز تلاش خود را برای به دست‏گیری قدرت آغاز کردند. جریان مارکسیستی به پشتوانه نیروهای اشغالگر شوروی حداکثر توانستند نمایندگانی معدود در مجلس و چند وزیر در کابینه وارد کنند، امّا نیروهای ملی‏گرا به رهبری دکتر محمد مصدق و با همراهی آیت الله کاشانی زمام دولت را به دست گرفتند. امّا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آنان را از صحنه قدرت حذف کرد. پس از کودتا و سرکوب شدید جریان‏های مخالفِ جریانِ سلطنت، فضای یأس بر بسیاری از نیروها حاکم شده بود. در این میان برخی جوانان رادیکال راه مبارزه با رژیم پهلوی را در التقاط مکاتب و مبارزه مسلحانه به شیوه مارکسیست‏ها دیده، بدان روی آورده بودند. عده‏ای دیگر نیز منفعلانه به مبارزه پارلمانی دل خوش کرده بودند. در این زمان جریان اصیل اسلامی با برنامه ریزی عمیق و مقاومتی شگفت‏انگیز، بزرگ‏ترین تحول تاریخ ایران، یعنی تغییر نظام ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی و برپایی نظام جمهوریت بر پایه اسلام را آغاز کردند. مرجعیت و روحانیت شیعه ابتدا به نصیحت، نامه، توصیه، پیام‏های هشدار دهنده و انتقاد، بر اساس وظیفه اسلامی امر به معروف و نهی از منکر نسبت به محمدرضا پهلوی اقدام کردند. اما وقتی به نتیجه نرسیدند و به تصمیم و نقشه رژیم برای خارج کردن اسلام از سیاست و جامعه و حتی قلوب مسلمانان پی بردند، آنان نیز تلاش برای سقوط نظام سلطنتی را آغاز کردند. بی‏گمان در شرایط استبداد پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و در حالی که سکولاریزم حاکمیت خود را در کشور و حتی حوزه‏های دینی گسترانده بود، در نظر بعضی شکست رژیمی چنان قدرتمند کاری ناممکن می‏نمود، چون علاوه بر رهبری هوشمند امام خمینی و مکتب غنی اسلام، حرکت انقلابی نیازمند کادر فعّالی از نیروهای جان بر کف بود که بتواند تا زمان به ثمر رسیدن نهضت، انواع سختی‏ها اعم از نیش و کنایه‏های متحجرین و منفعلین، تا زندان و شکنجه و تبعید را به جان بخرند. هر چند با درایت عالمان بزرگی چون آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی و آیت الله العظمی بروجردی و دیگر بزرگان، حوزه علمیه قم پشتوانه این نهضت به حساب می‏آمد، امّا بهره‏گیری از این سرمایه عظیم خالی از مشکلات نبود. تردیدی نیست که درک جایگاه «روحانیت مبارز» شیعه در نهضت اسلامی اخیر مبتنی بر شناختِ جریان‏های درون روحانیت در آغاز نهضت امام خمینی است. گفتنی است که جریان اسلامی در درون خود از دو نوع تشکل سیاسی برخوردار بوده است، اول: تشکل‏های روحانی همچون جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و روحانیت مبارز، دوم: تشکل‏های غیر روحانی امّا مرتبط با روحانیت، همچون فدائیان اسلام، هیئت‏های مؤتلفه اسلامی و مانند آنها. تشکل‏های روحانی در سال ۱۳۴۱ شامل چهار گروه متمایز به شرح زیر بود:1-  روحانیت انقلابی: که در رأس و رهبری آن امام خمینی قرار داشت و با احساس تکلیف نسبت به اجرای احکام و ارزش‏های اسلام و برپایی حکومت اسلامی با رژیم پهلوی مبارزه می‏کرد. 2- روحانیت وابسته به حکومت پهلوی: این گروه به شدت از محمدرضا پهلوی به عنوان تنها پادشاه شیعه حمایت می‏کردند، با دربار پهلوی رابطه داشتند، دعاگوی رژیم بودند و با گروه اوّل به شدت مخالفت می‏کردند. ۳- روحانیت میانه‏رو: این بخش از روحانیون گرچه با استبداد موافق نبودند، امّا به سقوط رژیم پهلوی نیز اعتقاد نداشتند. آنان تلاش می‏کردند تا رژیم به قانون اساسی مشروطه عمل کند. ۴-روحانیون غیر سیاسی: این گروه از روحانیان به شدت از ورود و دخالت در سیاست پرهیز می‏کردند. آنان تمام تلاش خود را به تحصیل، تدریس، و بیان مسائل اخلاقی و معنوی معطوف کرده بودند. آن چه امروز با عنوان «جامعه روحانیت مبارز» می‏شناسیم، تشکّلی برآمده از همان روحانیت انقلابی به رهبری امام خمینی (قدس سره) است که با فداکاری خود علاوه بر جذب بخش‏های دیگری از روحانیت به نهضت اسلامی، در آگاه سازی مردم و هدایت جریان مبارزه به پیروی از امام خمینی و تثبیت جایگاه رهبری نقش اساسی داشته است.

از اواسط سال 1356 روحانيون طرفدار امام(ره) در تهران تشکلي در ميان خود به نام روحانيت مبارز به وجود آوردند. شخصيت هاي عمده اي چون بهشتي، مطهري، مفتح، باهنر، مهدوي کني، خسروشاهي، عبدالمجيد ايرواني، هاشمي رفسنجاني، ناطق نوري، معاديخواه، شجوني، مهدي کروبي، هادي غفاري و… از فعالين و گردانندگان روحانيت مبارز به شمار مي‌آمدند. برنامه ريزي راهپيمايي‌ها، سخنراني در مساجد، تهيه شعار و در مجموع سازماندهي نهضت عمدتاً توسط روحانيت مبارز صورت مي گرفت. به عبارت ديگر در حالي که بسياري از نيروهاي مخالف با مشکلاتي همچون فقدان رهبري، ضعف تشکيلاتي، عدم انسجام فکري، تفرقه و انشعابات رو به رو بودند، روحانيت با وجود امام و دارا بودن شبکه اي از روحانيون در سراسر کشور، از مزيت مهمي برخوردار بود(زيباكلام، 1380: 269).

مرکز جامعه روحانيت مبارز ابتدا در شميران بود و بعد به تدريج تمام تهران را زير پوشش گرفت. بدين گونه که تهران به 12 منطقه تقسيم شد و روحانيت هر منطقه تحت نظام و سازماندهي درآمدند و هر کدام يک نماينده در بخش مرکزي داشتند (اعضاي شوراي مرکزي). در حقيقت در سال هاي 1357 ـ 1356 بود که روحانيت مبارز شکل گرفت. هرچند برخي از اعضاي شوراي مرکزي معتقدند که پيدايش اصل جامعه روحانيت مبارز به سال هاي 1346 ـ 1345 باز مي گردد و در سال 1356 تجديد سازمان يافته است، فعاليت هاي گسترده اي را به صورت مخفي و نيمه علني آغاز کرد تا آنکه در اوايل انقلاب رسماً برنامه انقلاب و سازماندهي را شروع کرد. حالا ديگر روحانيت مبارز به ويژه نام هاي مطهري و بهشتي که به عنوان رهبران انقلاب و حلقه اتصال بين امام در نجف و سپس پاريس با مردم در ايران عمل مي کردند، بيش از همه بر سر زبان ها بود. علي رغم سعي فراوان افراد و گروه هاي سياسي که خواهان دور نگه داشتن جريان مبارزه از جناح مذهبي بودند، عملاً مرکزيت اعتصاب ها و مبارزات در ستاد مرکزي آيت الله خميني در تهران مستقر بود و مساجد نقش مهمي را ايفا مي کردند(حکيمي، 1357: 188).

آيت الله بهشتي که خانه اش مرکز اين هماهنگي ها بود با يک سازماندهي کارساز، اعتصاب ها را هماهنگ کرده، به تدريج سراسر کشور را به آن متصل مي کرد. ديگر هسته اصلي همه تظاهرات و راهپيمايي سال هاي 57 ـ 1356 به ويژه راهپيمايي بزرگ روز تاسوعا تحت مديريت آقايان بهشتي، باهنر و مطهري اداره مي شد. با نگاهي گذرا بر روز شمار انقلاب اسلامي، نقش جامعه روحانيت مبارز تهران در برگزاري مجالس يادبود و گرامي داشت شهدا، اعلام عزاي ملي، تعطيل عمومي در مناسبت ها از جمله 15 خرداد، برنامه ريزي اعتصاب ها و تظاهرات به ويژه در ماه مبارک رمضان و ماه محرم، دعوت به ميتينگ ها و راهپيمايي ها و به ويژه برگزاري نماز با شکوه عيدفطر در تپه هاي قيطريه تهران به امامت آيت الله دکتر مفتح و سخنراني ايشان و دکتر باهنر و نقش برجسته اين اجتماع در تشديد مبارزات ضدرژيم به طور برجسته و اساسي نمايان است.

در حالي که شاه آخرين تلاش ها را براي استمرار رژيم سلطنت انجام مي داد و قدرت هاي حاکم بر منطقه هم کوشش داشتند راه حل مناسبي که با منافع آن ها تطبيق داشته باشد، بيابند؛ همه نيروهاي مخالف انقلاب جز روحانيت به تشکيل حکومت بختيار رضايت دادند و تمام تلاش هاي پيدا و پنهان به کار گرفته شد تا به گونه اي شعله انقلاب خاموش شود؛ رهبري انقلاب يکي از ضربات مهلک را بر رژيم در حال احتضار وارد ساخت. تشکيل شوراي انقلاب يکي از همين تصميم ها بود. در اعلاميه 22 دي ماه 1357 شوراي انقلاب اسلامي مرکب از افراد با صلاحيت و مسلمان و مورد وثوق موقتاً تشکيل شده بود. در اين خصوص يکي از پايه گذاران و بنيان گذاران شوراي انقلاب، آيت الله دکتر بهشتي طي مصاحبه اي با روزنامه اطلاعات مورخ 31 تيرماه 1359 شماره 16196 در اين باره مي گويد: افراد را امام تعيين مي کردند به اين معني که اول امام به يک گروه پنج نفري از روحانيت مسئوليت دادند که براي شناسايي افراد لازم براي اداره آينده مملکت تلاش کنند. اين عده عبارت بودند از: آيت الله مطهري، هاشمي رفسنجاني، موسوي اردبيلي، دکتر باهنر و خود بنده. بعد با آقاي مهدوي کني صحبت کرديم و به امام اطلاع داديم و ايشان هم شرکت نمودند. بدني ترتيب هسته شوراي انقلاب يکي گروه شش نفري شد. بعدها به روحانيون آيت الله طالقاني و خامنه يا نيز اضافه شدند. به هر حال شوراي انقلاب با ترکيبي از چند روحاني از جامعه روحانيت مبارز تشکيل شد(بادامچيان، 1372: 85).

اين شورا دو وظيفه داشت: تصويب قوانين مورد نياز کشور، (به خصوص در دوران انتقال قدرت و انتقال از مرحله قبلي به حکومت اسلامي) و ديگر اجراي آن که توسط همين اعضاء و گاهي هم افرادي ديگر صورت مي گرفت. شورا تا يک سال و شش ماه از پيروزي انقلاب و تا برقراري مجلس شوراي اسلامي به کار خود ادامه داد. با تشکيل دولت موقت در بهمن 1357 که هنوز انقلاب به پيروزي نرسيده بود، جامعه روحانيت مبارز تهران با صدور اطلاعيه اي، مردم مسلمان ايران را به انجام راه پيمايي براي اعلام نظر مثبت خود نسبت به دولت بازرگان دعوت کرد. در قسمتي از اين اعلاميه آمده است: پس از 2500 سال، اين نخستين بار است که دولت ايران تشکيل دولتي را به راستي جشن مي گيرد. رهبر عالي قدر امام خميني از ملت ايران خواسته اند تا نظر خود را درباره اين انتخاب اعلام کنند. بدين مناسبت ما از همه کساني که انتخاب جناب آقاي بازرگان را صميمانه تأييد مي کنند دعوت مي کنيم به نشانه حمايت و تأييد دولت ايشان در روز پنجشنبه نوزدهم بهمن ماه جاري ساعت 9صبح در يک راهپيمايي همگاني شرکت فرمايند. بدين سان جريان نهضت با زعامت امام خميني و رهبري روحانيت ادامه مي يابد تا اينکه در 22 بهمن 57 رژيم سلطنتي ساقط شد.

تعداد صفحه :  150

قیمت : 14700 تومان

———–

——-

پشتیبانی سایت :               [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

--  --