دانلود پایان نامه ارشد : تعيين سطح بهينه كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات و اثر آنها بر اجزاء عملكرد در لوبيا

دانلود متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته کشاورزی 

گرایش : زراعت

عنوان :  تعيين سطح بهينه كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات و اثر آنها بر اجزاء عملكرد در لوبيا

دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج 

پایان نامه کارشناسی ارشد رشته کشاورزی 

عنوان :

تعيين سطح بهينه كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات و اثر آنها بر اجزاء عملكرد در لوبيا

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

مقدمه

 انسان از بدو خلقت خود تا كنون در تخريب خاك و محيط زيست خود نقش مهم و اساسي ايفا نموده است. امروزه، در آغاز هزارة سوم، عليرغم بالا رفتن سطح دانش و فن‌آوري، هنوز مسئله مهم جهان غذا مي‌باشد. انسان، كماكان با مشكلاتي چون گسترش قحطي، گرسنگي، سوء تغذيه و همچنين عدم اطمينان از دسترسي به غذاي كافي روبرو است. در سال‌هاي اخير مفهوم توسعة پايدار در رابطه با حفظ و نگهداري منابع رايج شده است. پس از روبرو شدن جهان با بحران‌هاي آلودگي محيط زيست، تخريب لاية اوزن، تغييرات آب و هوا و به دنبال آن افزايش گرماي اتمسفر، به‌طور روز افزوني اين نظريه مورد تأكيد و تأييد جهاني قرار گرفت كه توسعة پايدار، راهكاري است كه مي‌تواند نيازهاي نسل‌هاي كنوني را تأمين كند بدون آنكه نسل‌هاي آينده را از منابع و امكانات زيستي جهان محروم نمايد (تعريف توسعه پايدار). در هر حال واقعيتي به نام «رشد جمعيت» آدمي را ملزم به توليد بيشتر محصولات كشاورزي به‌منظور تأمين غذا و حركت در جهت افزايش توليد در واحد سطح نموده است. اين امر نيز به‌جز از طريق توليد و مصرف مقادير بيشتر كود محقق نمي‌گردد. در اكثر نقاط دنيا از جمله كشور ما، مصرف افراطي مواد شيميايي براي دستيابي به عملكرد بالا در محصولات زراعي و جبران كمبود منابع تغذیه‌ای باعث افزايش هزينه‌هاي توليد همراه با تخريب منابع خاكي، آبي و زيستي شده است. آلودگي آب‌هاي سطحي و زير زميني، فشردگي و كاهش باروري و همچنين خصوصيات فيزيكي مثبت خاك‌ها، كاهش كيفيت محصولات كشاورزي به‌ويژه محصولات باغي، جدي بودن تخريب محيط زيست در اثر استفاده نامتعادل از نهاده‌هاي كشاورزي بخصوص كود شيميايي و نيز كاربرد روش‌هاي غلط، همگي باعث شدند تا در بيانية جهاني غذا از حاصلخيزي خاك به عنوان كليد تحقق امنيت جهاني غذا نام برده شود (عزيزي و همكاران، 1388).

امروزه در اكثر محافل علمي، صحبت از نظام‌هاي زراعي سالم و با دوام از نظر اكولوژيكي و توسعة سيستم‌هاي پايدار كشاورزي به ميان آمده است. توجه به كشاورزي پايدار با مصرف نهاده‌هاي كمتر، از اواسط دهة 1980 در نتيجة فشارهاي اقتصادي و حساسيت نسبت به محيط زيست و جلوگيري از تخريب زمين‌هاي زراعي بوجود آمد. آنچه مسلم است كشاورزي پايدار را نبايد تنها به عنوان مجموعه‌اي از ارزش‌ها به‌حساب آورد بلكه بايد آن‌ را نوعي بينش قلمداد نمود كه در آن جنبه‌هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي و حتي فلسفي نهفته است و ابعاد فرهنگي آن كمتر از جنبه‌هاي فني و تكنيكي مربوطه نيست. تا كنون تعاريف بسيار متعددي توسط دانشمندان مختلف براي كشاورزي پايدار ارائه شده است ولي به‌طور خلاصه مي‌توان كشاورزي پايدار را چنين تعريف نمود كه عبارت است از نوعي سيستم كشاورزي كه در آن با به‌كار بردن حداقل نهاده‌ها و عوامل مصنوعي و شيميايي خارجي، بتوان عملكرد مطلوبي بدست آورد به نحوي كه حداقل تأثير سوء بر روي محيط زيست گذاشته شود. انجمن علوم زراعي آمريكا نيز در سال 1988 تعريفي را براي كشاورزي پايدار ارائه كرده است كه كاربرد زيادي دارد. طبق اين تعريف كشاورزي پايدار در دراز مدت كيفيت محيط و منابع طبيعي را ارتقاء مي‌دهد، غذا و پوشاك انسان را تأمين مي‌كند، از نظر اقتصادي پوياست و همچنين كيفيت زندگي كشاورز و كل جامعه را افزايش مي‌دهد. در واقع يك سيستم پايدار كشاورزي مي‌بايست از نظر اكولوژيكي مطلوب، از نظر اقتصادي سودمند و از نظر اجتماعي مورد قبول باشد. كشاورزي پايدار تمام ساختارهاي يك فرضية ايده‌آل را داراست. فرضية ايده آلي كه نيازمند دسترسي به يك روش كلي، تلفيق خود نظم و يا نظامي جهت‌دار است به‌طوري كه صرفاً جنبه‌هاي پژوهشي را دارا نباشد. در اين نوع كشاورزي تأكيد بر روي به  حداكثر رساندن توليد نبوده بلكه بهينه بودن استفاده و پايدار نمودن توليد در يك دورة طولاني مد نظر مي‌باشد. مهم‌ترين عمليات‌ها و راهكارهايي كه براي ايجاد پايداري در كشاورزي مي‌توان انجام داد به‌طور مختصر به شرح زير است:

* حداقل علميات خاك‌ورزي از طريق اعمال شخم حداقل يا سيستم‌هاي بدون شخم.

* كشت مخلوط.

* استفاده از مالچ ها به‌خصوص، مالچ‌هاي گياهي و زنده.

* تناوب زراعي مناسب.

* تلفيق دام با زراعت.

* مبارزه بيولوژيك يا مديريت تلفيقي آفات، بيماري‌ها و علف‌هاي هرز.

* تغيير كاشت (به‌عنوان روشي براي به حداقل رساندن خسارت آفات و بيماري‌ها)

* استفاده از كودهاي آلي.

* استفاده از كودهاي بيولوژيك.

در خصوص عوامل مؤثر در برقراري پايداري در سيستم‌هاي زراعي، يكي از مهم‌ترين مواردي كه امروزه از جايگاه ويژه‌اي برخوردار گشته و تحقيقات زيادي نيز بر روي آن انجام مي‌گيرد، استفاده از برخي ريز موجودات مفيد خاكزي است كه همزيستي آنها با گياهان، تأمين كنندة عناصر غذايي و رشد بهتر آنها مي‌باشد كه اصطلاحاً به آنها«كود بيولوژيك»گفته مي‌شود. كودهاي بيولوژيك منحصراً به مواد آلي حاصل از كودهاي دامي، بقاياي گياهي و غيره اطلاق نمي‌شود بلكه توليدات حاصل از فعاليت ريز موجودات كه در ارتباط با تثبيت نيتروژن يا فراهمي فسفر و يا عناصر غذايي در خاك فعاليت مي‌كنند را نيز شامل مي‌شود (باي‌بوردي و همكاران، 1380). اين كودها درست در نقطة مقابل كودهاي شيميايي قرار دارند به‌طوري كه مصرف آنها بدون نگراني اثرات سوء زيست محيطي، غالباً موجب بهبود شرايط فيزيكي، شيميايي و بيولوژيك در كشاورزي از قدمت بسيار زيادي برخوردار است و در گذشتة نه چندان دور تمام مواد غذايي مورد مصرف انسان با استفاده از چنين منابع ارزشمندي توليد مي‌شده است ولي بهره‌برداري علمي از اين گونه منابع سابقة چنداني ندارد. علي‌رغم كاهش كاربرد كودهاي بيولوژيك به علل مختلف طي چند دهة گذشته، به نظر مي‌رسد جايگزيني تدريجي كودهاي شيميايي خصوصاً كودهاي نيتروژنه و فسفاته با كودهاي بيولوژيك به‌دليل مزاياي نسبي كودهاي بيولوژيك و به‌علاوه ارزاني آن امري كاملاً اجتناب ناپذير باشد. لذا يكي از مسائل مهمي كه مي‌تواند موضوع تحقيقي بسياري از مراكز پژوهشي و دانشگاهي باشد استفاده از اين گونه ريز موجودات مفيد به منظور تأمين مايحتاج غذايي و تحريك رشد گياهان زراعي، توسعه و ترويج فرهنگ توليد و استفاده از كودهاي بيولوژيك و فرهنگ سازي در خصوص لزوم استفادة صحيح از منابع طبيعي مولد غذا و حمايت از سلامت محيط زيست است (خاوازي، 1381).

با توجه به اهميت و نقش حبوبات به عنوان منابع پروتئين، نكته حائز اهميت در تولید اين گياهان، افزايش زيست توده آنها بدون كاربرد نهاده‌هاي مضر شيميايي اعم از كود يا سموم دفع آفات مي‌باشد. مديريت صحيح استفاده از گونه‌هاي ميكروبي هميار  با گياهان، در بهبود عملكرد و كيفيت آنها تأثير گذار خواهد بود. امروزه استفاده از موادي مانند سوپرجاذب‌ها جهت كاهش تاثيرات منفي ناشي از تنش خشكي و افزايش تاثير كودها و آفت‌كش‌ها  داراي اهميت است (شاه حسيني و همكاران، 1388).

1-1-1- فرضيات:

1- استفاده از كود نيتروكسين اثر معني داري بر عملكرد دانه در گياه لوبيا چيتي دارد.

2- استفاده از بيوسوپرفسفات به‌طور معني‌داري باعث افزايش عملكرد دانه در لوبيا چيتي مي‌گردد.

3- كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات به‌طور معني‌داري باعث افزايش عملكرد بيولوژيكي در لوبيا مي‌شود.  

1-1-2-  اهداف:

تعيين سطح بهينه كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات و اثر آنها بر اجزاء عملكرد در لوبيا

بررسي اثر كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات بر عملكرد دانه در لوبيا چيتي

بررسي اثر كاربرد كود نيتروكسين و بيوسوپرفسفات بر عملكرد بيولوژيكي در لوبيا چيتي

1-2- كليات

 1-2-1- حبوبات

  حبوبات به عنوان مهم‌ترین منابع غذایی گیاهی سرشار از پروتئین، دارای ارزش غذایی زیاد و قابلیت نگهداری خوبی هستند. طبق مطالعات انجام شده، ترکیب مناسبی از پروتئین حبوبات با غلات می‌تواند سوء تغذیه و کمبود اسید آمینه‌های ضروری انسان را بر طرف سازد. از طرف دیگر، با توجه به توانایی تثبیت نیتروژن در این گیاهان، قرار دادن آنها در تناوب، به پایداری سیستم‌های زراعی کمک می‌کند. یکی از راه‌های افزایش تولید محصولات کشاورزی، افزایش عملکرد در واحد است. استفاده از ارقام اصلاح شده، تهیه و آماده سازی بستر مطلوب کاشت، انتخاب تاریخ و روش کاشت مناسب، میزان بذر، تناوب زراعی و غیره موجب افزایش عملکرد در واحد سطح می‌گردد. یکی از عوامل مهم در تغییرات عملکرد حبوبات، تغذیه مناسب می‌باشد. تغذیه مطلوب بوته، تغذیه‌ای است که در نتیجه آن، عوامل محیطی دیگر نظیر آب، نور، و غیره نیز به‌طور مؤثر مورد استفاده گیاه قرار گیرد و در عین حال، رقابت درون بوته‌ای طوری باشد تا حداکثر عملکرد به‌دست آید (مجنون حسینی، 1379). حبوبات دومین منبع غذایی بشر پس از غلات و عمده‌ترین منبع پروتئین گیاهی است. (باقری و همکاران، 1380. کوچکی و بنایان اول، 1386). مقدار پروتئین حبوبات حدود 2 تا 4 برابر غلات و 10 تا 20 برابر گیاهان غده‌ای می‌باشد. حبوبات 20 درصد پروتئین و 10 درصد انرژی جمعیت انسانی را تأمین می‌کند و به دلیل داشتن 8 تا 14 درصد پروتئین دارای انرژی بیشتری نسبت به علوفه ذرت می‌باشد. به‌طور متوسط رژیم غذایی خصوصاً در جهان سوم بیشتر نشاسته است و کمبود پروتئین در تغذیه میلیون‌ها نفر انسان در کشورهای توسعه نیافته، امروزه یکی از مشکلات می‌باشد (مجنون حسینی، 1379). حبوبات به دلیل دارا بودن درصد قابل توجهی از مواد پروتئینی از ارزش غذایی نسبتاً بالایی برخودار می‌باشد (آیکروید و دوقتی، 2003). پروتئین که یکی از مواد غذایی عمده در تغذیه جانوران محسوب می‌شود، از دو منبع گیاهی و حیوانی قابل تأمین است. میزان پروتئین در غذای حیوانی معمولاً کمتر از میزان پروتئین در منابع گیاهی است. ولی پروتئین‌های موجود در غذاهای حیوانی به‌علت داشتن تعداد و مقدار اسید آمینه بیشتر، با ارزش‌تر از پروتئین‌های گیاهی است. از طرفی، تولید پروتئین حیوانی از پروتئین گیاهی مشکل‌تر و گران‌تر است. لذا در کشورهایی که به دلایل اقتصادی و یا مذهبی قادر به استفاده از گوشت و فرآورده‌های دامی نیستند، حبوبات می‌توانند منبع عمده پروتئین را تشکیل دهند. مطالعات حاکی از آن است که قسمتی از کمبود پروتئین را می‌توان به‌وسیله مصرف حبوبات خصوصاً لوبیا جبران نمود. حبوبات علاوه بر تأمین پروتئین، به‌علت وجود باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن هوا در ریشه، در حاصلخیزی خاک مؤثر می‌باشند. در کشورهای پیشرفته، نیز به عنوان مکمل غذایی دارای مصرف زیادی است (مجنون حسینی، 1379).

 

1-2-2- لوبیا

 لوبیا یکی از حبوبات مهم است که داراي 20 تا 25 درصد پروتئین می‌باشد و طبق گزارش دفتر آمار و فناوري اطلاعات وزارت جهاد کشاورزي در سال زراعی 88-87 سطح زیر کشت لوبیا در کل کشور اعم از آبی و دیم 93888 هکتار و تولید آن 37/181372 تن بوده وسطح زیر کشت سایر حبوبات معادل 24985 هکتار وتولید 52/33448 تن  بوده است. خشکی یکی از مهم‌ترین فاکتورهاي محدود کننده تولید محصولات در سراسر جهان مي‌باشد. در حبوبات دوره رشد غلاف و سرعت پیري برگ‌ها با شروع تنش آب و افزایش درجه حرارت‌هاي محدود کننده رشد، افزایش می‌یابد. در صورت فراهمی رطوبت، رشد غلاف‌ها و بلوغ آنها در یک دوره طولاني‌تر انجام می‌شود و برگ‌ها با سرعتی آهسته‌تر پیر می‌شوند. چند صد گونه از جنس Phaseolus که دارای اهمیت اقتصادی ویژه‌ای در تغذیه انسان می‌باشد در مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیر دنیا به‌دست آمده است. از این چند صد گونه فقط تعداد بسیار محدودی امروز زراعت شده که از بین آنها صدها نوع در نواحی گرم و معتدله دنیا کشت و کار می‌شود. تصور می‌شود که مبدأ اولیه لوبیای معمولی از آمریکای جنوبی و بومی آن منطقه بوده است (غفاري‌خليق، 1379).

یکی از مهم‌ترین حبوبات در جهان، لوبیا است. تمامی گونه‌های لوبیا متعلق به دو جنس عمده است. جنس Phaseolus که شامل گونه‌های بذر درشت آمریکایی است و جنس Vigna که شامل گونه‌های بذر ریز آسیایی است. گونه‌های آمریکایی، بومی آمریکا و گونه‌های آسیایی بومی جنوب آسیا هستند. گونه‌های آمریکایی دارای غلاف‌هایی پهن با نوک بلند می‌باشد و دارای تعداد محدودی بذر در هر غلاف (4تا8 عدد) می‌باشند. گونه‌های آسیایی نیز دارای غلاف کوچک (حداکثر به طول 10سانتی‌متر) و استوانه‌ای هستند. در داخل هر غلاف تعداد زیادی بذر (تقریباً 20عدد) وجود دارد. در حال حاضر 18 نوع لوبیا در سطح جهان کاشته می‌شود. (کوچکی و بنایان اول، 1386).

(Phaseolus vulgaris var.) که در زبان فارسی به نام لوبیا چیتی معروف بوده و در زبان انگلیسی Pinto bean  و یا Spotted bean نامیده می‌شود، یکی از زیر گونه‌های لوبیای معمولی است. لوبیا دارای واریته‌های بوته‌ای با رشد محدود و واریته‌های رونده، با رشد نامحدود می‌باشد که تا ارتفاع 2 الی 3 متری هم رشد می‌کنند. گل‌ها در این گیاه به رنگ های متنوع سفید، صورتی و ارغوانی مایل بنفش مشاهده می‌شوند. گل‌ها بر روی محور گل‌آذین از پایین به بالا شکوفا می‌شوند. غلاف‌های لوبیا، کشیده و آویزان هستند. شکل غلاف در ارقام مختلف، متفاوت و به اشکال خمیده، مستقیم، پهن یا استوانه‌ای مشاهده می‌گردند. (کوچکی و بنایان اول، 1386).

لوبیا گیاهی گرمادوست است و برخی ارقام آن نسبت به طول روز بی تفاوت و بعضی دیگر حساس يا روز کوتاه می‌باشند. این گیاه خودگشن است و سیستم ریشه‌ای نازک و باریک دارد. (دوبتز و ماهالا، 1999). برای رشد کامل لوبیا 130-120 روز وقت لازم است. از حدود 39-26 روز پس از کاشت چنانچه طول روز بین 18-10 ساعت باشد، به گل می‌نشیند. کمبود رطوبت را تا حدودی تحمل می‌کند. البته در شرایط خشک، تولید آن به شدت کاهش می‌یابد، ولی در طی پر شدن غلاف و گلدهی، به هوای خشک حساس است. بهترین مناطق کشت آن مناطقی است که در آخر فصل رشد آن، بارندگی صورت نگیرد. (کوچکی و بنایان اول، 1386).

لوبیا دارای سیستم ریشه‌های بسیار زیادی بوده که شامل یک ریشه اصلی و راست و تعدادی ریشه‌های جانبی می‌باشد که بیشتر در نزدیک سطح خاک به‌وجود می‌آیند. در روی ریشه‌های کوچک لوبیا غده‌های قهوه‌ای رنگ نامنظم تثبیت کننده ازت جا گرفته و به‌صورت مجتمعی درآمده‌اند. ساقه‌های لوبیا باریک، زاویه‌دار و راه‌راه که مقطع آن تقریباً چهارگوش و گاهی همراه با خطوط ارغوانی رنگ است. در روی ساقه‌های لوبیا برگ‌های مرکب سه برگچه‌ای به‌صورت متناوب در روی دمبرگ بلندی قرار گرفته‌اند. دمبرگ لوبیا در قاعده به‌وسیله استیپول کوچک نوک‌داری احاطه شده است. برگچه‌های لوبیا، کرک‌دار، پهن و به‌تدریج به طرف قاعده باریک می‌گردد، در حالی‌که شکل برگچه‌ها به طرف رأس باریک منتهی می‌شود. برگچه وسطی لوبیا بزرگترین برگچه بوده و به‌وسیله دو استیپول احاطه می‌گردد در حالی‌که دو برگچه جانبی هریک دارای یک استیپول می‌باشد. گل‌های لوبیا خوشه‌ای بوده بدین معنی که تعداد زیادی گل در امتداد دمگل قرار گرفته و هر گل به‌وسیله برگک‌های تقریباً مدور احاطه شده است. هر گل شامل کاسه گل که سه یا پنج قسمتی است و جام گل که سفید یا ارغوانی است می‌باشد. تخمدان کوچک و کرک‌دار می‌باشد. لوبیا گیاهی است یک‌ساله و بهاره که دارای یک شکل بوته‌ای و یک شکل بالا رونده است. در شرایط گرمسیری و نیمه گرمسیری، لوبیا را در انواع خاک‌ها کشت می‌کنند اما قادر به رشد در خاک‌های رسی با بافت سنگین که سطح سفره آب زیرزمینی در آنها بالا باشد، نیست. شوری زیاد خاک، به طور قابل توجهی باعث کاهش لوبیا می‌شود. ارقام متفاوت از نظر تثبیت ازت با هم فرق دارند. این اختلافات تا حدی به علت تفاوت در انتقال و اختصاص کربوهیدرات‌های غیرساختمانی به گره‌ها در واریته‌های متفاوت است. در بسیاری از نقاط جهان، عملکرد لوبیا را می‌توان به‌طور قابل توجهی از طریق بهبود عملیات زراعی، افزایش داد. تاریخ کاشت، مقدار بذر، فواصل و عمق کاشت مناسب همراه با مدیریت خوب آبیاری، استفاده از کود و کنترل آفات، بیماری و علف هرز، همگی در به حداکثر رساندن عملکرد لوبیا سهیم هستند. (کوچکی و بنایان اول، 1386).

تعداد صفحه :110

قیمت : 14700تومان

———–

——-

پشتیبانی سایت :               [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

--  --